Manika Batra, Sabine Winter'a Karşı

[beşyüziki]

Sözlerime, evvela, edindiğim son malumat uyarınca, Manika Batra'nın tahtasının fiberli off bir tahta olduğunu, bekendinde de süngersiz Grass DTecs olduğunu ifade ederek başlamak istiyorum. 

Video lezzetli bir seçki; bununla beraber maçın tamamını da izlemek isteridim; lakin henüz böyle bir videoya ulaşamadım.

Bu turnuvada Hindistan adına oynayan başka bir kadın oyuncu var, Batra'dan daha genç ve o da benzer veya aynı ekipmanla, masaya yakın, şut, blok, kesme-blok oynuyor. Hint bayan takımında, böyle oynayışın ıncığının cıncığının ele alınıp, o istikamette çalışmalar yapıldığı göze çarpıyor. Hindistan'da bir mini gelenek, bir süngersiz uzun pütürle bulok kuşağı mi oluşuyor? Bu, uzaktan kesmeci defansçı Rus ve Güney Kore'li kadınları yetiştirme geleneğini ki buna gelenek denilip denilmeyeceği bir başka bahstir, hatırlatıyor, çağrıştırıyor. Ülkemizde de, 70'li yıllar Eskişehir defansçı kızlarını hatırlayan hatırlar. Söğüt ağacıynan kaplanmış Butterfly Defence tahtaları üzerinde, bir yüz süngersiz Tibhar kısa pütür, diğer yüz süngersiz Tibhar uzun pütürle uzaktan taaak! Taaaak! Taaak! diye kesen eski Türkiye şampiyonları, klasik defansçılar... Pütür genişlik-yükseklik oranı sabitleri de yok henüz o vakit hani.. Top da 38 mm. Hani bööle güzel yani, icabında fırıl fırıl biliyo musun...

Sürtünmesiz uzun pütürlerin yasaklanmasından sonra, forumlarda ''vay bu pütürlerin yerine masaya yakın kesik-buloklar için şimdi hangi ekipmanları kullanalım'' bahislerinde, ikame için en uygun lastiğin Grass DTecs olduğu kanaat ve beyanlarına pek sık rastlar olmuş idik...Ki bu bahisler zaman zaman yine açılıyor.  Bununla beraber, bu beyanlarda bulunanların kaleme aldıkları satırlarda, hep DTecs'i aşırı hızlı bulup, bundan şikayet ettiklerini ve oradan da ''DTecs'in de yerine ne kullanabiliriz''e koştuklarını görüyoruz. Batra'nın oyununun, çevirip düz lastikle eşlik ettiği kesme-buloklarının, olabilecek en üst düzeyde, Grass DTecs  kullanımına doğrusu pek de güzel bir emsal teşkil ettiğini ifade etmek istiyorum. 

Benzer bir örnek de İsveç'li Fabian Akerstrom; lakin o DTecs'den değil, daha ''yavaş'' olan Dornenglanz'dan ''ekmek yiyor''. Eğer o da en son TT Death Metal adlı pütüre geçmedi ise.

Satırlarıma son verirken, şimdi sizleri, biri doğu, biri de batıdan gelen bu iki kadının kapışmasının lezzetli seçkisiyle baş başa bırakıyorum.

 

[beşyüziki]

Batra'nın  aynı turnuvada, yukarıda bahis konusu olan takım arkadaşı Akula ile çeyrek final maçı.

Takdir edersiniz ki, Akula'nın forhend atak hareketi Batra'ya göre daha bütün, sağlam, istikrarlı ve merkezlenmiş.  Sipinks olsun, çivi olsun, Akula atak yapıp sonraki topa hazırlanırken, Batra'da bazen gözlediğimiz gibi dağılmıyor ve savrulmuyor. Manika Batra ''uzun boylu'' ve onun ''core'' yani bedenin merkezinde diyebileceğimiz, leğen kemiğinden kafatasına kadar olan alanda, omurgaya yakın bölgelerdeki kasları, maç boyunca, kol ve bacaklardaki ani yön değiştirişlerde uzuvları savrulmadan ve yalpalamadan bir arada tutacak, hareketi bir yönde yaptıktan sonra uzvu rahatça geri çekebilecek kadar güçlü değil ve dengesi bozuluyor. Zamanlama ve mesafe de haliyle bundan etkileniyor. Merkezlenemiyor ve atakta rahatça güç de üretemiyor. Winter'la olan maçında bir Winter'ın bir Batra'nın forhend ataklarına bir bakın isterseniz. Hele de Batra forhendle Winter'ın forhendine atak yaparsa, Winter çok daha sert kontralarla onu peynir ekmek gibi yiyor.

Umarım, lafı ''core'' kasları çalıştırıp güçlendirmeye yarayan çalışmaların ehemmiyetine, bu çalışmaları yapmanın masa tenisinde ekmeğimize ne de güzel yağ süreceğine getirmeye çalıştığım, dikkatli okurun gözünden kaçmamıştır.

Ha, Hintliler, o yogaların o dangalların memleketi farkında değil mi ''core'' kaslarını güçlendirmenin? Orasını bilemeyeceğim; dediklerim yalnızca Batra'nın oyununda gördüklerime dair.